Wearing the Inside Out

It's winter.
Temperature 37 degree-er than ever. 

زمستان است.
دما 37 درجه تر از همیشه.    

and yeah, name ANYTHING in between...

What-if-someone-sees-us-togethr-at-the-joint, Do-you-want-me-to-come-over individuals, 
have track-and-fieldly become the irrelevant single godmothers of all the increasing and decreasing social statistics. 
From the sheer hesitations on the "Yes, I do" to the I-must-have-got-it-from-the-dental-work-I-had.  

"اوا، تو کافی شاپ با هم ببیننمون بد میشه" های "میخوای بیام خونتون"،  
دو-میدانی-وار، شدن مادرخونده بی شوهر بی ربط همه آمارهای بالا و پایین اجتماعی. 
از برای-بار-سوم-میپرسم، تا حتماً-از-دندونپزشکی-گرفتم.  

The Sad Cords of Words

. 

انقدر به جای مستقیم حرف زدن با خود دیوار،
هی به در میگن دیوار بشنوه، 
که یهو سر درد دل با در باز میشه و ... 
هر دیواری یه روزی دری بوده واسه خودش.    

& Nobody cares Elton John is gay that day!

No ear-side Azan & no Baptism!
Probably all the minions and subordinates gather,
The dictators raise their newborn sons up high,
and they all sing "Circle of Life" together & get back to work. 

نه اذان در گوش و نه غسل تعمید!
احتمالاً خدم و حشم همه جمع میشن، 
دیکتاتورها نوزاد پسرشون رو دو دستی میبرن بالای سرشون، 
و همه با هم "Circle Of Life" میخونن و میرن پی کارشون.